„Święci prowadzą nas do Boga i uczą…

Święci prowadzą nas do Boga i uczą miłości do Kościoła w jedności działania

Na Poczekajce przy al. Kraśnickiej 65 apostołuje Zgromadzenie Służebnic Matki Dobrego Pasterza (popularna nazwa – pasterzanki). Zgromadzenie założył w 1985 roku w Warszawie błogosławiony o. Honorat Koźmiński. W tym roku dziękujemy Bogu za osobę o. Honorata z racji mijających 100 lat od jego śmierci. Modlimy się też o jego kanonizację.

O. Honorat zakładając liczne zgromadzenia zakonne (niehabitowe) posyłał je do najbardziej potrzebujących, ale zanim to nastąpiło każde zgromadzenie oddane było pod szczególną opiekę Maryi.

Główną Patronką, wzorem życia i działalności Sióstr Pasterzanek jest Maryja Matka Dobrego Pasterza. Siostry, wpatrując się w Maryję, naśladują Jej cierpliwość i macierzyńską troskę wobec osób im powierzonych, zwłaszcza wobec moralnie zaniedbanych dziewcząt, aby zagrożone i utracone wartości ludzkie znalazły swoje ocalenie i odrodzenie.

Zgodnie z wolą Założyciela zadaniem Zgromadzenia jest poświęcenie się w duchu św. Franciszka z Asyżu pracy apostolskiej w celu pozyskania dla Boga osób żyjących niezgodnie z zasadami moralności chrześcijańskiej, zwłaszcza dziewcząt.

Codzienną zachętą do realizacji zadania Zgromadzenia jest hasło, zaczerpnięte z Księgi Ezechiela: „Nie chcesz Panie śmierci grzesznika, lecz aby się nawrócił i żył” (por. Ez 33,11). Myśl ta pomaga trwać w wierności duchowi pokuty, umartwienia i bezinteresownego poświęcenia w stałej intencji przebłagania Boga i uwolnienia dziewcząt i kobiet odartych z godności i zniewolonych grzechem.

Siostry realizują charyzmat w różnych obszarach pracy apostolskiej, prowadząc placówki szkolno-opiekuńczo-wychowwcze (Młodzieżowy Ośrodek Socjoterapii w Piasecznie), opiekuńczo-wychowawcze (w Białymstoku, w Lublinie, w Szaflarach i Dursztynie), przedszkola (w Gdańsku, w Szaflarach, w Piasecznie i w Dąbrowicy).

Praca Sióstr Pasterzanek obejmuje również profilaktykę podjętą już we wczesnych latach rozwoju człowieka. Pasterzanki współpracują z rodzinami, wspierają je w wychowaniu młodego człowieka zapobiegając w ten sposób powstawaniu zjawisk patologicznych.

W Lublinie Siostry prowadzą od 1982 roku placówkę opiekuńczo-wychowawczą – Dom Ciepła. Początkowo mieściła się ona na ulicy Dolnej 3 Maja. W 1993 roku dzięki pomocy Zgromadzenia Sióstr Miłości Serafickiej z Solothurn (Szwajcaria) dzieci wraz z Siostrami mogły się przenieść do zakupionego, większego domu przy al. Kraśnickiej 65. Od 2013 roku placówka jest formalnie zatwierdzona w Urzędzie Miasta pod nazwą: Placówka Wsparcia Dziennego „Dom Ciepła” im. św. Antoniego (potocznie – Dom Ciepła). Od samego początku Dom Ciepła oddany został pod szczególną opiekę św. Antoniemu. Nazwę Dom Ciepła nadały same dzieci. Do Domu Ciepła przychodzą dzieci i młodzież w wieku szkolnym z całego Lublina. Wielu z nich to już kolejne pokolenia. Uczęszczają tu liczne rodzeństwa. Naszą społeczność możemy podzielić na tych, którzy uczęszczają do naszego domu codziennie czyli od poniedziałku do piątku – grupa 30 osób oraz na tych, którzy dołączają do nas w niedziele i święta – ok. 20 osób. Przyjść może każdy. Pobyt dzieci i młodzieży jest nieodpłatny.

W Domu Ciepła spotykamy się popołudniami od poniedziałku do piątku. Przychodzi wtedy grupa stałych bywalców, którzy chętnie spędzają tu wolny czas od zajęć szkolnych. Odbywają się wtedy zajęcia zorganizowane przez wychowawców, nauczycieli i wolontariuszy. Dzieci odrabiają pracę domową, uczęszczają na zajęcia dodatkowe takie jak: j. angielski, j. niemiecki, zajęcia komputerowe, taneczne, muzyczne, plastyczne, kulinarne, naukę gier strategicznych.

W Domu Ciepła nie może zabraknąć Pana Jezusa, jest On z nami stale w Najświętszym Sakramencie w kaplicy, gdzie często się modlimy. Naszą codzienną modlitwą jest Koronka do Miłosierdzia Bożego, w październiku nie zapominamy o Różańcu, w maju o Litanii do Najświętszej Maryi Panny, w czerwcu śpiewamy Litanię do Najświętszego Serca Pana Jezusa. W naszym domu odprawiane są również inne nabożeństwa takie jak: Droga Krzyżowa czy Gorzkie Żale. Opiekę duchową sprawuje nad nami ks. dr Rafał Charzyński, który odprawia w niedzielę, święta i każdy pierwszy piątek miesiąca Msze Święte. W te szczególne dni przychodzimy do Domu Ciepła całymi rodzinami. Po Eucharystii zostajemy na wspólnym obiedzie.

Całkiem nieźle radzimy sobie z wystawianiem jasełek, scenek adwentowych i wielkanocnych. Organizujemy również ciekawe zabawy: bale andrzejkowe, karnawałowe. Uczestniczymy w atrakcyjnych zajęciach organizowanych poza Domem Ciepła jak: pikniki, festyny, rozgrywki sportowe, basen, lodowisko, zajęcia z decoupage.

Bierzemy czynny udział w zbiórce żywności organizowanej przez Bank Żywności w Lublinie i innych akcjach na rzecz pomocy drugiemu człowiekowi.

W czasie ferii zimowych oraz wakacji często wyjeżdżamy na wycieczki. Jest to niezapomniany dla nas czas radości, poznawania świata, innych ludzi jak również wspaniała integracja naszej społeczności. Wspólnie przeżywamy radości i boleści życia, świętujemy, pracujemy, bawimy się. Dzielimy się doświadczeniami, pomagamy sobie wzajemnie.

Jak sama nazwa wskazuje w Domu Ciepła tworzymy atmosferę ciepła i wzajemnej życzliwości.

Dziękujemy Bożej Opatrzności i świętemu Antoniemu – Patronowi domu – za darczyńców, którzy wspierają duchowo i materialnie Dom Ciepła, aby ten mógł być miejscem radosnego odkrywania miłości, dorastania do miłości i dzielenia się nią poprzez stawanie się darem dla innych.

/w opisie działalności Domu Ciepła została wykorzystana prezentacja wykonana przez wychowanki (z gimnazjum) na zajęciach komputerowych/

wypowiedź wychowanka:

Chodzenie do świetlicy „Domu Ciepła” pozwala mi spokojnie odrabiać lekcje, a w razie potrzeby mogę liczyć na pomoc pań, gdy czegoś nie wiem lub nie rozumiem. Dzięki świetlicy mogę brać udział w ciekawych wyprawach w różne strony Polski. Uczęszczając do świetlicy unikam nieodpowiedniego towarzystwa jak i nie jestem narażony na głupie pomysły rówieśników. Dlatego jestem wdzięczny osobom, które tworzą „ Dom Ciepła”, a szczególnie chciałbym podziękować pani Karolinie i Ewelinie za pomoc w nauce, a siostrze Barbarze za wkład i serce w całokształt działania „Domu Ciepła”.

/Grzesio – gimnazjum/

/z uroczystości XXX-lecia Domu Ciepła/

Miłość ma wiele ekspresji – można ją wypowiedzieć, wyśpiewać, ale najlepiej czynić każdego dnia coraz piękniej i bardziej bezinteresownie, obejmując nią Pana Boga i człowieka. O takiej miłości opowiadają swoim życiem święci, wśród których pierwszą jest Maryja z Nazaretu, Matka Dobrego Pasterza, a po niej ogromne zastępy świętych – również nasz Patron – św. Antoni z Padwy.

Maryja jako Matka Dobrego Pasterza, cała jest zaangażowana w miłość poszukującą, aby zagubionych i poranionych moralnie, odnaleźć i przyprowadzić do Syna. Święty Antoni, znany z troski o ubogich i ze skuteczności odnajdywania rzeczy zagubionych, tak naprawdę nie skupia się tylko na naszych „zgubach”, ale na osobach, zabiegając o to, aby odnalazły się one przy Chrystusie.

Niech więc Matka Dobrego Pasterza i św. Antoni, dzięki oddaniu się bez reszty Jedynej Miłości, w której odnajdują siebie i innych – jednoczą naszą Wspólnotę.

Zafascynowane pięknem Boga rozpoznawanego w ubogich i zagubionych na wzór naszych świętych dziękujemy im za wskazanie pewnej drogi do nieba”.

Siostry Pasterzanki

Ten wpis został opublikowany w kategorii Aktualności. Dodaj zakładkę do bezpośredniego odnośnika.